Een terugvlucht van de vakantiebestemming naar Zestienhoven waar we een week eerder vertrokken. Door  technische problemen met een ander toestel moeten er ergens in Turkije onverwacht gestrande reizigers worden opgehaald. Daardoor gaat het hele schema overhoop en landen wij niet in 010 maar in 020. Lastig, onnodig laat gecommuniceerd (pas in het toestel, vlak voor vertrek) en vervelend voor wie nog door moet naar pakweg Groningen of Maastricht. Want pas na een busreis vanaf Schiphol naar Zestienhoven stappen velen in hun daar geparkeerde auto. Nadat de captain zijn zegje heeft gedaan, begint de cabin crew aan het gebruikelijke rondje koffie, thee of frisdrank. Als blijkt dat er voor moet worden betaald, steken al snel verwondering en verontwaardiging de kop op. Je zou toch verwachten dat Transavia het drankje aanbiedt. Want wat kost dat nou helemaal, in een Boeing met pakweg 160 passagiers. Misschien een paar honderd euro. Maar van compensatie kan geen sprake zijn. Een gebaar van goede wil, zo blijkt bij navraag onder diverse leden van de bemanning, wordt door het hoofdkantoor van Transavia verboden.
Aan de bemanning ligt het niet. Die heeft 'het hoofdkantoor' de situatie geschetst en toestemming gevraagd om de reizigers een gratis drankje aan te bieden. Tevergeefs. Ergens op het hoofdkantoor zit een manager die een budget bewaakt. Het budget waaruit ons goedmakertje betaald had moeten worden. En dat budget is heilig. Het voorstel van de bemanning om passagiers iets aan te bieden was kansloos. Bemanningsleden die ik erover aansprak zuchtten gegeneerd en vertelden dat dergelijk wangedrag van centenschrapers in het management vaak voorkomt. Het gaat de goedwillenden bij Transavia aan het hart. Hoeveel klantonvriendelijkheid van een kantoorklerk kan je als bemanning verdragen?
Tip voor de airline met een glimlach: haal die hork van het budget af en gedraag je voortaan ruimhartig. Mocht dat onverhoopt niet lukken, dan kan er worden bezuinigd. Op het introductiefilmpje aan boord waarin een Transavia-meneer ons wijs probeert te maken dat de klant koning is. En bespaar me de via Twitter aangeboden welgemeende excuses voor de overlast.